Asielbeleid: Professor Etienne Vermeersch verdedigt kommissierapport

Artikel
Etienne Vermeersch

Als autoriteit in zijn vakgebied werd filosoof en professor emeritus van de RUG, Etienne Vermeersch, door de regering aangesproken om de advieskommissie rond het asielbeleid voor te zitten. De kommissie trachtte vooraf in het rapport enkele etische eisen te formuleren, die evenwel beperkt bleven (zie pagina hiernaast). De voornaamste prioriteit van de kommissie bleek de uitwijzing van de uitgeprocedeerde vreemdelingen en hoe dit efficiënt kan verlopen.

Interview in VETO door Bart de Schrijver en Diederik Vanden Driessche.

Naar een humane verwijderingsprocedure.

Artikel
Etienne Vermeersch
Wikimedia Commons - Refugees

De commissie ad hoc belast met de evaluatie van de instructies inzake de verwijdering van vluchtelingen is zwaar op de korrel genomen omdat ze nieuwe richtlijnen inzake de uitwijzing van vluchtelingen voorstelde en zich als 'dienstmaagden van een repressief en kortzichtig beleid' zou hebben gedragen. De critici hebben het verslag van de commissie niet goed gelezen.

Over wetenschap, politiek en onwetendheid

Etienne Vermeersch

 'Eén van de bepalingen in het wetsontwerp-Colla is een aanval op het wezenlijkste dat ons nog van de Verlichting rest'.

Begin november publiceerden negentien wetenschappers en wijsgeren een kritiek op het wetsontwerp inzake de alternatieve geneeswijzen van minister van Volksgezondheid Marcel Colla. Op 19 november werd dit stuk in De Morgen aangevallen door Serge Gutwirth (G) en Koen Raes (R). Dit artikel kan ik niet zomaar laten voorbijgaan. Meerdere mensen van de "negentien" ken ik persoonlijk en ik weet goed dat hun wetenschap hen nooit belet heeft zich in het maatschappelijk gebeuren te engageren. Dat men zulke mensen meent te moeten herinneren aan Hiroshima en "dokter" Mengele, gaat mij te ver. Verder heeft men het over positivistische zelfgenoegzaamheid en over het aanmatigende beeld van de wetenschap, daar waar de "negentien" duidelijk stellen: "Wetenschap is een proces van vallen en opstaan, waarbij dwalingen en misleidingen uiteraard voorkomen. Geen enkele instelling of groep van geleerden heeft daarbij de waarheid in pacht". Wie enige notie heeft van wetenschapsgeschiedenis beseft dat wetenschappers individueel of in groepsverband door allerlei factoren worden beïnvloed, maar ook dat een groeiende consensus van specialisten op lange termijn het belangrijkste criterium van betrouwbaarheid is dat deze wereld kent. De simplificerende uitspraken van G en R kunnen daar niets aan veranderen; maar over al die zaken gaat het hier niet.